EX:RE - Ex:Re (2018, 4AD)

 

                                                                                                                                                                               

    

                     

                                                                                               

                                        

                                       

                                      

 

EX:RE Discogs

DEADBEAT AND CAMARA - Trinity Thirty (2019, Constelation)

DEADBEAT AND CAMARA - Trinity Thirty (2019, Constelation Records)

DEADBEAT AND CAMARA Bandcamp

Kelly Lee Owens - Kelly Lee Owens (2017, Smalltown Supersound)

 

Kelly Lee Owens - Anxi

 

 Kelly Lee Owens - S.O.

Kelly Lee Owens - Lucid

Kelly Lee Owens - Bird

Kelly Lee Owens - Arthur

CIRCUIT DES YEUX - REACHING FOR INDIGO (2017)

CIRCUIT DES YEUX - Reaching For Indigo (2017, Drag City)


Μερικοί δίσκοι είναι σαν χάπια. Άλλοι αναβράζοντα. Δε χρειάζονται οδηγίες χρήσης, παρακεταμόλη σκέτη. Κάποιοι είναι σαν ένα ποτήρι πεπαλαιωμένο ουίσκι. Διαχέεται παντού η καπνιστή μυρωδιά απ' άκρη σ' άκρη, ποτίζει τις αισθήσεις.Ενιαία.
Είναι και κάποιοι δίσκοι που είναι σαν πόρτες. Ξύλινες, βαριές, αλλόκοσμες, με περίεργα σκαλίσματα. Σε προκαλούν να τις ανοίξεις .Και αν τολμήσεις τότε ανοίγεται μπροστά σου ένας νέος κόσμος. Απάτητος,ανεξερεύνητος. Σε προσκαλεί.
Ξεκινάς με γυμνά πόδια να τον εξερευνήσεις ,κάθε γωνία του, κάθε ξερολιθιά και πρασινάδα και αναπόφευκτα θα ματώσεις έτσι απερίσκεπτα που βαδίζεις επάνω στις αιχμές του. Θα ιδρώσεις για να τον αποκτήσεις, να τον κατακτήσεις μα στην πορεία θα βιώσεις λογής συγκινήσεις και εναλλαγές συναισθημάτων. Και μόλις τελειώσει αυτή η εξερεύνηση και υποτάξεις κάθε δυσπρόσιτο μέρος, κάθε εσοχή , τότε θα καταλήξεις κάτοικος αυτού του νέου κόσμου. Μπορεί και για πάντα.
Το πιθανότερο, βέβαια, είναι να μην είσαι μόνος, όλο και κάποιος άλλος θα βρεθεί να έχει πατήσει τούτα τα χώματα τα για σένα ανεξερεύνητα κάποτε και θα σας δοθεί η ευκαιρία εκτός της συγκατοίκησης πλέον, της συναναστροφής και του μοιράσματος. Των εμπειριών και των συγκινήσεων.
Και ύστερα κι άλλος, κι άλλος ώσπου το μέρος θα είναι γεμάτο και πλούσιο και εύφορο ...Άλλωστε αυτή δεν είναι και η μαγεία της μουσικής...

Ο δίσκος αυτός λοιπόν είναι απ' αυτούς τους ξεχωριστούς .Η βαρύτονη Haley Fohr ως φωνή, σχεδόν οπερατική, είναι ικανή να σε συνεπάρει από μόνη της. Όμως και τα  μουσικά μονοπάτια που τραβάει άλλοτε είναι μελωδικά και υγιή και άλλοτε δύσβατα, απόκρημνα και υποχθόνια, άλλωστε έχει συνεργαστεί με την αφρόκρεμα της progressive ψυχεδελικής underground μουσικής σκηνής του Σικάγο σε προηγούμενους δίσκους,(Cave,Bitchin Bajas). Αυτός ο δίσκος όμως είναι μια πιο προσωπική κατάθεση.

Προηγήθηκε και ένα περίεργο περιστατικό, μια ψυχική και σωματική κατάρρευση και μια βιωματική αποκάλυψη που όπως λέει η ίδια την οδήγησε στη συνέχεια  σε μια εμβάθυνση στην κατανόηση του περιβάλλοντος κόσμου και των ανθρώπων.

Avant garde και folk με περάσματα πότε από κλασσικούς (Tim Buckley, Nina Simone, Nico) πότε από την kraut των Popol Vuh και τους πειραματισμούς της Diamanda Galas (ακόμα και αναφορές στους Suicide) και άλλοτε με πιο drone επιρροές ,ή αυτοσχεδιασμούς αλά Holy Herndon, καταθέτει ένα εσωτερικό δράμα που εξισορροπεί ανάμεσα στο γκροτέσκο και το ιλαρό.
Το μόνο βέβαιο είναι οτι δε θα σας αφήσει αδιάφορους.

(Συνιστώ ανεπιφύλακτα και τον δίσκο In Plain View, με τις προαναφερθείσες συνεργασίες, διαφορετικοί αλλά ισάξιοι)

Εδώ ο δίσκος  In Plain View του 2015

Salli Lunn ενα όνομα που ελπίζω να θυμόμαστε και στο μέλλον

Όταν στη σπηλιά σκοτεινιάζει ,τότε βρίσκουν τον κατάλληλο καιρό να εισβάλλουν συγκροτήματα όπως οι Salli Lunn .Οι Salli Lunn είναι από τη Δανία ,ο δίσκος είναι το Heresy & Rite .

Οι Salli Lunn έχουν ενσωματώσει με τον καλύτερο (ίσως) τρόπο στη μουσική τους ,συγκροτήματα κολλοσους του noise rock όπως Hammerhead ,Bodychoke ,Jesus Lizard ,την post anything αισθητικη των Fugazzi ακόμα και την Post Rock ,τους Sonic Youth και τη Math σε συνδυασμό με την νεο progressive ροκ όπως ακουγόταν κυρίως στον πρώτο δίσκο των Oceansize ,με τα καπως mellow φωνητικά να έρχονται σε κοντράστ με τη ζοφερή ατμόσφαιρα που κυριαρχεί σχεδόν καθόλη τη διάρκεια του δίσκου και τα κιθαριστικά noise ξεσπάσματα ως φυσικό επακόλουθο στο τελείωμα κάθε τραγουδιού .

Βέβαια με το εναρκτήριο The Frame Of Reference προιδεάζουν για άλλα πράγματα πιο θαυμαστα ίσως ,όμως και η συνέχεια δεν διαψέυδει για τη σημαντικότητα των συνθέσεων αν και προς λίγο διαφορετική κατεύθυνση ... Προς το τέλος μάλιστα η Lowercase στοίχιωση ,βρίσκει διέξοδο σε κάπως πιο απεγνωσμένες κραυγές ,σα να προσπαθεί να αγγίξει τη λύτρωση .
Οι Δανοί λοιπόν Salli Lunn , έβγαλαν ένα δίσκο για τον οποίο αξίζει να υπερηφανεύεται κάθε μπαμπάς στο γιο του για τις ακροάσεις που του κανε ,όταν θα αφηγείται το παρελθόν του στο βλαστάρι του ..."Εσύ μπαμπά όταν ήσουν μικρός τι άκουγες ; Α εγώ παιδί μου, μικρός ακουγα Salli Lunn ..."


Εδώ το καταπληκτικό The Frame Of Reference που ανέβασε σε βίντεο ο "δικός μας" S.F.O.N.




Εδώ οι Salli Lunn live στο Mirror Girl

Τέτοιες μουσικές ...

Τέτοιες μουσικές θέλω να ακούω στη σπηλιά μου ...
Θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως eclectream ,την όλη τη σκηνή

Υπέροχος ,μαγευτικός δίσκος απο τους Blue Hawaii ,το Blooming Summer ,σαγηνεύει από το πρώτο άκουσμα ,μέχρι και το τελευταίο τραγούδι .
Ντουέτο απ το Μόντρεαλ ,ο Καναδάς στα καλύτερα του ,(μην ξεχνάμε και τους Braids με τους οποίους άλλωστε κυκλοφόρησαν και ένα σπλιτ ,κυκλοφορία που ανακάλυψα τελείως συμπτωματικα ).
Θα συντροφεύσει ιδανικά ,απογευματινά καφεδάκια και καλοκαιρινές εξορμήσεις .

(Υπάρχει και λινκάκι εδω για φρι νταουνλόουντ )

Αφεθείτε στον εξιδανικευμένο κόσμο του ...

Νέος, υπέροχος ,Hecker .Ravedeath ,1972 ...

Μπορεί να συντροφεύσει ,καφέ ,περιήγηση σε blogs ,νηνεμία ,καταστροφολογία ,ενα λουλούδι κρεμασμένο στο τζάμι ,εξεγέρσεις ,μηδαμινότητα ,ανούσιες υπαρξιστικές θεωρίες ,το κρύο των ποδιών ,την ασυμβίβαστη σάρκα ,το μειλίχιο πνεύμα ,τα υποτονικά απογεύματα της εκρηκτικής ζωής
...

... μα κυρίως ,το μίσος που αισθανόμαστε τελευταία για τη μουσική ...